Seni o sevdi utansın şimdi.
Ben ona sevme dedim dinlemedi beni.
Şimdi kanıyor, yanıyor tüketti kendini.
Sevme demiştim ona sevme o haini.
Kalbim Utansın
Posted by Nazan Buğday on 30 Mayıs 2010
None comments
Kalbim Nikahlı
Posted by Nazan Buğday on 30 Mayıs 2010
None comments
Sen başkasının olmuşsun dün öğrendim bunu.
Olsun bir tanem sen mutlu ol görmesin gözlerim umutsuzluğunu.
Ağlasam da göstermem acıtmam canını asla sanma yar bende unutulduğunu
Kalbim nikâhlı sana bu can sana feda olsa ölse yar söyle çok mu?
İnsanın Sevgisizleştiği An
Posted by Nazan Buğday on 30 Mayıs 2010
None comments
Düşündüğünüz oluyor mu bazen çok şeyi değiştirdik çok şeyi bitirdik.Sevgiyi kaybettik,bencilleştik.Umutlarımıza tutunmayı unuttuk,elimizdeki değerlere sahip çıkmayı onların bize kattığı mutlulukları,canımız istedikçe yürekten ağlamayı canımız istedikçe yürekten gülmeyi unuturken artık neleri geri plana attığımızın farkında olmadan yitirdiğimiz değerler,sancılı uykuların korkuttuğu hayaller gibi nefes almak zorlaştı sanki yaşamın kendimizi mutlu hissedebildiğimiz kadar bizim olduğu gerçeğine gözümüzü kapattık.
İnsan Kazandığı Erdemlerle Yaşar
Posted by Nazan Buğday on 30 Mayıs 2010
None comments
Kendi kendine bir şeyler kazandırmak istersen yürekten ve inanarak uzak değildir aslında bunu başarmak.Doğruluk bir erdemdir mesela.Dürüst olmak yapmacık duygulara meydan vermemek.Görümünün dışına taşmadan olduğu gibi sade ve saydam.Çevremiz bizi bu erdemlerle sever, sayar.Bize inanır.Bizimde kendimize inanmamız gerekir tabi.Yüzlere takılan maskeler her, geç düşer.Onun iyisi mi kendi gerçeklerimizle gerçekçiliğimizle var olmalıyız.
İki Yüzlü
Posted by Nazan Buğday on 25 Mayıs 2010
None comments
Sen hayatın armağanıyım bana.
Gücüm yok artık bu gidişe dur demeye gücüm yok dayanmaya.
Beni terk ettiğin gün dünya durdu lanet ettim yaşamaya.
Yemin ettim o gün benden aldığın umutları senden almaya.
İçimden Geldiği Gibi
Posted by Nazan Buğday on 25 Mayıs 2010
None comments
Bazen düşünüyorum ne diye kirlettik dünyamızı ne diye iyi şeyler yapmak varken kötülüklerle yok ettik pırıl pırıl yarınlarımızı .Köhneleşti duygularımız biri ağlarken onunla ağlamayı unuttuk yaraları sarmayı unuttuk en önemlisi ne biliyor musunuz biz mutlu etmeyi mutlu olmayı çoktan unuttuk.Hayat kavgası dedik ben dedik ben mutlu olayım da gerisini boş ver.
Heves Mi Kaldı
Posted by Nazan Buğday on 25 Mayıs 2010
None comments
Acıyor şu yüreğim ağlasam ağlayamıyorum susmaya gücüm yok.
Gittiğin güne lanet olsun içimde eyvahım çok.
Ne yalanlar duydum ben artık hepsine karnım tok.
Sen benim keşkemsin iyikiler geride kaldı çok.
Her Yangın Söner Bir Gün
Posted by Nazan Buğday on 25 Mayıs 2010
None comments
Her acı diner bir gün her yangın söner bir gün.
Ne acılar yaşadım ben unuturum gider gülüm.
Acımaz içim yangınımı söndürürüm.
Benim için üzülme ben neler yaşadım ne günler gördüm.
Hazırdım Unutmaya
Posted by Nazan Buğday on 16 Mayıs 2010
None comments
Gelirsin diye hep bekledim ben seni.
Aşkına sevdana mecbur ettim kendimi.
İçim acısa da unutmaya hazırdım her şeyi.
Ama sen yok etmeyi istedin bitirdin bendeki seni.
Hayata Söyleyecek Bir Sözüm Var
Posted by Nazan Buğday on 16 Mayıs 2010
None comments
Hayat nefes alıp vermekten ibaret mi sizce herkesin vardır hayata karşı verdiği, vereceği iç savaşı, herkesin vardır bu hayata son bir sözü. Yürümeyi öğrenmek için hayatta emeklemeyi bilmek lazımmış. Kendi savaşını adam gibi vermek lazımmış. O zaman hayat benim oynayacağım bir sinemaysa ben oynamaya varım, hayat benim ellerimi bıraksın ben bırakmayacağım. Vardır mutlaka hayattan alınacak güzel bir ders çıkarılacak esaslı bir sonuç.