Nazan Buğday

Arkamdan biri seslendi dün dur bekle beni diye,
Acımıydı, sevinç miydi bu başka bir şeydi işte.
Beklerken onun bana yaklaşmasını daldım eski günlere.
Çoktan gitmişti, çoktan veda etmişti o benim yüreğime.

Merhaba dedi yanıma yaklaşıp bense sadece sustum,

Sustum çünkü konuşacak gücü kendimde bulamıyordum.

Ben değildim suçlu olan suçlu oydu biliyordum.

Ama bu aşkta hep kaybeden ben oldum lanet olsun.

Nasılsın diye soruyordu yıllar sonra bir gün çıkıp karşıma,

Neden soruyordu sanki bunu o sebep değimliydi benim bu halde olmama.

Ne hayallerime acıdı ne döktüğüm gözyaşıma.

Sebepsiz yere gitti o değil miydi giren sevgimin günahına.

Konuşalım mı? Biraz dedi dinler misin beni.

Hayır demeyi istedim ama yapamadım, yapamadım neden sanki

Çok isterdim, yıllar önce onun yaptığı gibi arkamı dönüp gitmeyi,

Ama diyemedim dinledim her nedense yine yüreğimi.

Oturduk bir yerde gözlerime baktı önce,

Nerden başlamalıyım dedi bilmiyorum sözlerime,

Yine bir acı, bir hasret düşürmüştü yüreğime,

Ne olursa olsun bu kez kandıramazdı beni o benim geçmişimdi,

Mazideki aşktı o yer yoktu ona geleceğimde.

Bir tek soru sordum ona bunu bana neden yaptın dedim.

Yine dimdiktim karşısında yine ona sevdim demedim.

Sadece sen benim yanlışımdım deyip sessizce ilerledim.

Maziye gömdüğüm aşkı mazide bırakıp gittim.

Paylaş