Merhaba Ben Edirne’nin Kara kasım Köyünde doğdum. 24 yaşındayım ve hayatım boyunca hiç yürüyemedim. Engelliyim ama asla engellimin arkasına saklanmadım, aksine daha çok sevdim hayatı. Çünkü benim öyle bir ailem var ki, en başından inandılar benim başarabileceğime.
İlk önce köyümde ilköğrenimimi tamamladım. Daha sonra yine ailemin sonsuz desteğiyle dışardan liseyi bitirdim. Artık biliyordum ki başarmak için insanın sağlıklı olması gerekmiyor. Yaklaşık 12 yıldır şiir yazıyorum ve bu yazma sevgisiyle ilk önce “Yeşeren Umutlar” isimli kitabımı Merhum Valimiz Sayın Fahri YÜCEL’İN desteğiyle çıkardım. Kendisini hala Rahmet ve Sevgiyle anarım.
Daha sonra yine Dost Yüreklerin desteği ve bana olan inançları ile şuan Hatay Valisi olarak görevini sürdüren dönemin Edirne Valisi Nusret MİROĞLU’nun destekleri ile “Gözlerinin Kitabını Okudum” isimli ikinci kitabımı çıkardım.
Bu arada destekleri ile beni yüreklendiren ismini sayamadığım diğer gönül dostlarına da ömrümün sonuna kadar minnettarım.
Evet belki hayatımda çok fazla özgür değilim, ayaklarım tekerlekli sandalyeye mahkum bunu biliyorum, ama bildiğim bir gerçek daha var ki benim yüreğim hiçbir zaman engellere mahkum değil yüreğim tekerlikli sandalyeye mahkum değil bilmem inanır mısınız ama yüreğimle herkesten hızlı koşuyorum umutlarıma. Çünkü zamanla kolay şeylerden kaçmayı zor olan ne varsa hayatın karşısında onları sevmeyi öğrendim. Çünkü ben biliyorum hayat ne kadar zor olursa olsun o benim mucizem ve ben o mucizeyi asla kendime zehir etmeyeceğim.
Ben başarmak istiyorum, ben hayatı seviyorum. Çünkü her zaman şöyle baktım engelli oluşuma. Çünkü Allah’ın sevdiği kuluyum. Sevdiği kuluyum ki ödüllendirilmişim. O Allahın’ın bana sunduğu en kutsal hediye, ben de yazarak başaracağım, okuyarak başaracağım. Başaracağıma inanan gönül dostlarım var.Hedefler koyacağım önüme ve korkmadan yürüyeceğim hedeflerime.
Bu yıl Mehmetçik Vakfına küçük ama gönülden tam 36 tane şiirimi bağışladım. Sağolsun Edirne İl Jandarma Komutanlığı şiirlerimi onlara ulaştırmamda bir gönül köprüsü oluşturdular ve Mehmetçik Vakfının Onur Ödülüne layık görülmekten son derece mutlu oldum.
Evet, dostlar her yürek hayata atabildiği goller kadar şampiyondur. Bende hayata kendi gollerini atmaya çalışan ayakları engelli ama yüreği engelsiz bir engelliyim ve ben inanıyorum ki her insan isterse başarabilir mutlaka. Yeter ki korkmasın ve yeterki inansın.
Selam ve Dualarım ile saygılarımı sunarım.
Nazan BUĞDAY